Δορυφορικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι ο παγκόσμιος νυχτερινός φωτισμός αυξήθηκε με ρυθμό περίπου 2% ετησίως από το 2014 έως το 2022. Ενώ οι νύχτες της Γης γίνονται πιο φωτεινές, αυτή η τάση είναι εξαιρετικά άνισα κατανεμημένη. Η σχετική έρευνα δημοσιεύτηκε στο *Nature* στις 8 Απριλίου.
[Λεζάντα εικόνας: Αυτή η εικόνα της Γης τη νύχτα δείχνει αλλαγές στην ανθρώπινη νυχτερινή δραστηριότητα. Πίστωση εικόνας: NASA Earth Observatory]
«Αν και η συνολική παγκόσμια αύξηση του φωτισμού είναι 16%, αυτό δεν σημαίνει ότι το φως αυξάνεται σε όλες τις περιοχές», εξηγεί ο Christopher Kyba του Πανεπιστημίου Ruhr Bochum στη Γερμανία, ένας από τους συγγραφείς της εργασίας. «Διαπιστώσαμε ότι η παγκόσμια ακτινοβολία φωτός αυξήθηκε κατά 34% σε περιοχές με αυξημένο φωτισμό, αλλά αυτό αντισταθμίστηκε εν μέρει από μια μείωση της ακτινοβολίας κατά 18% σε άλλες περιοχές».

Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι οι αλλαγές στον νυχτερινό φωτισμό είναι πιο δυναμικές και περιφερειακές από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Η ταχεία αστικοποίηση έχει κάνει τις νύχτες πιο φωτεινές σε χώρες όπως η Ινδία. Αντίθετα, ορισμένες βιομηχανικές χώρες έχουν δει μείωση της φωτεινής ακτινοβολίας, η οποία συχνά σχετίζεται με την προώθηση του φωτισμού LED και τις πολιτικές που αποσκοπούν στη μείωση της φωτορύπανσης.
Δεν είναι όλες οι αλλαγές σταδιακές. Μετά το ξέσπασμα της σύγκρουσης Ρωσίας-Ουκρανίας, ο νυχτερινός φωτισμός στην Ουκρανία μειώθηκε σημαντικά. Η Γαλλία επίσης σημείωσε αξιοσημείωτη μείωση, με τη φωτεινότητα τη νύχτα να μειώνεται κατά 33%, καθώς πολλές πόλεις έσβησαν τα φώτα των δρόμων μετά τα μεσάνυχτα για εξοικονόμηση ενέργειας και μείωση της φωτορύπανσης.
Παρά τις περιφερειακές διαφορές, η συνολική φωτεινή ακτινοβολία στη Γερμανία παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη, είπε ο Kyba. Σε περιοχές όπου ο φωτισμός αυξήθηκε, η φωτεινή ακτινοβολία αυξήθηκε κατά 8,9%, ενώ σε περιοχές όπου μειώθηκε, μειώθηκε κατά 9,2%.
Τα δεδομένα παρακολούθησης μέσω δορυφόρου δείχνουν ότι η συνολική νυχτερινή φωτεινή ακτινοβολία σε όλη την Ευρώπη μειώθηκε κατά 4%. Ωστόσο, αυτή η μείωση μπορεί να μην αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη αντίληψη, επειδή οι δορυφόροι ανιχνεύουν το φως διαφορετικά από το ανθρώπινο μάτι.
Μια σημαντική ανακάλυψη σε αυτή τη μελέτη ήταν η χρήση δεδομένων νύχτας πλήρους ανάλυσης σε πραγματικό χρόνο. Οι προηγούμενες αναλύσεις βασίζονταν σε μηνιαίους ή ετήσιους μέσους όρους, γεγονός που δυσκόλευε την καταγραφή ανεπαίσθητων βραχυπρόθεσμων ή τοπικών αλλαγών. «Καμία παγκόσμια ανάλυση δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ δεδομένα νύχτας πλήρους ανάλυσης», τόνισε ο Kyba.

Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε επίσης έναν νέο αλγόριθμο για να διορθώσει τη γωνία υπό την οποία οι δορυφόροι παρατηρούν τη Γη. Για παράδειγμα, οι κατοικημένες περιοχές τείνουν να είναι φωτεινότερες όταν παρατηρούνται από μια συγκεκριμένη γωνία, ενώ τα πυκνά αστικά κέντρα τείνουν να είναι φωτεινότερα όταν παρατηρούνται απευθείας από πάνω. Η ενσωμάτωση αυτών των παραγόντων καθιστά την παρακολούθηση των αλλαγών στην ακτινοβολία φωτός πιο ακριβή.
Αυτή η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από τα ραδιομέτρα απεικόνισης ορατού-υπέρυθρου (VIRM) στους δορυφόρους NOAA και Suomi NPP, NOAA-20 και NOAA-21 της NASA στις ζώνες ημέρας και νύχτας. Αυτοί οι δορυφόροι συνήθως λαμβάνουν εικόνες μεταξύ 1 π.μ. και 4 π.μ. τοπική ώρα, καλύπτοντας σχεδόν όλες τις περιοχές μεταξύ 70°Β και 60°Ν γεωγραφικού πλάτους κάθε βράδυ. Κάθε pixel στην εικόνα αντιπροσωπεύει περίπου 0,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια, οι ερευνητές μέτρησαν μόνο τεχνητές πηγές φωτός, ενώ εξαιρέθηκαν φυσικά φαινόμενα όπως πυρκαγιές και σέλας που ανιχνεύθηκαν από τους δορυφόρους.
Η κατανόηση των αλλαγών στον νυχτερινό φωτισμό έχει πρακτική σημασία. Το φως αποτελεί σημαντική πηγή κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας τη νύχτα και η φωτορύπανση βλάπτει τα οικοσυστήματα, είπε ο Kyba. Επομένως, η κατανόηση των τάσεων και στα δύο είναι ζωτικής σημασίας.
Στο πλαίσιο της αποστολής Earth Explorer 13 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, η Kyba ηγείται της ανάπτυξης ενός νέου δορυφόρου ειδικά για την παρακολούθηση του νυχτερινού φωτός. Αυτός ο δορυφόρος μπορεί να ανιχνεύσει πιο αμυδρές πηγές φωτός και να παρέχει υψηλότερη ανάλυση, μειώνοντας έτσι την αβεβαιότητα στις παγκόσμιες τάσεις φωτισμού.


